Yüreğimde sevdim seni..

Gözlerinde Sakla Beni

 

“ Senden önceki hiçbir mutluluk

senin gözlerin kadar anlamlı değilmiş meğer...”

  

Sende yaşıyorum...

Hayatta yüreğim.

Önümde gözlerin arkamda benliğim..

Biletsiz bindiğim yolculuğun son durağındayım....

Sana gelirken aynı gökyüzünün altında

sensiz tüm kaldırımları ateşe verdim..

Sonra da sensiz tüm kelimeleri söktüm dudaklarımdan..

Bir sen kaldın avuçlarımda

bir de geceye serdiğimiz yıldızlar..

Sen uyanmadan tüm ceylanları emzirdim ben..

Sonra da başucunda bekleyen Melek’lerin

uykusuz gözlerine Cenneti karaladım...

  

Ah adını gökyüzüne sığdıramadığım

Ah gözlerine sığındığım

Ah bir gözyaşında ölümü şakağı dayadığım.

Sen susuz dudaklarıma sunulan ab- ı hayat...

Sen çöllerimin serabı

Sen yüreğimin tek sevabı...

  

Boşluklarımı doldurduğum kelime

karanlığın üzerine örttüğüm gecemsin sen..

Sen yaşama sebebimsin..

Sen benim ellerimle sıkıca tuttuğum düşlerimsin...

  

Sen zamansızlığımsın..

Sen kendime anlatmaya kalkıp anlatmakta

aciz kaldığım bensin...

Sende kendimi arayıp bir türlü bulamadığım

bensin sen aslında..

Gökyüzüne her baktığımda

bulut bulut hayatı gördüğüm ansın sen...

Sen benim yaşamaya kıyamadığım cümlemsin....

Öznesi sen yüklemi ben..

Aydınlığımsın karanlığımdan ayıkladığım..

Mutluluğumsun acıların uykularında

dua dua adını saydıkladığım..

Sen hava sen hayat sen nefes aldığımsın...

  

Nefesinden mahrum etme beni...

Sesini esirgeme ne olur..

Gülüşlerini savur yüzüme..

Göğsümün buzdan sarkıtlarına sür sıcak sözlerini..

Üşümüşlüğüme düşür gözlerindeki baharları..

Bırakma beni yalnızlığın ayak dibine..

Üşürüm avuçlarında...

Ölürüm ayakuçlarında.....

Kalakalırım yüreğimin yıkım çalışmalarında..

Gitme kal öylece.

 

Uzaklığını unut..Ellerini uzat sadece...

Zamansızlığını bırak..Kal bende..Gitme...

Tut ellerimi..

Topal olsa da yürüdüğümüz yollar

yanımda kal..

Gölgelerin yeter bana..

Yüzü kirli yüreği yaralı cocuğum ben..

Şefkatine al beni..İçine çek beni..

Sonra da hiç bırakma..

Kanatlarımı salma uçurumlara....

Hep sende kalayım...

 

Bir fincan huzur

Bir dirhem mutluluk yolla

iç ceplerinde demlediğin...

Beni “ sende “ sakla...

Ben seninim...

Nefesimdir yüreğim....

Beni “ bende “ sildim

Sende varolmak için...

Hasretini ektim dudaklarıma

Sende tamamlanmak için....

 

Suyum ol

Soframda azık...

Yüzümde tebessüm...

Yüreğimde nefes...

Ben ol....

Ya ben sen olayım...

 

Sakın bırakma beni...

Yoksa düşerim adressiz coğrafyalara...

 

Gözlerime yıldız sermek için gündüzü bekleme...

Her an sendeyim çünkü.....

 

Gözlerinde sakla beni....

Hayatın ta kendisi sensin çünki...



 

Acıyorum
Şu hasret zindanlarında tükenen gençliğime
Bir suçum
Birazcık günahım olsaydı
Su serpilirdi yüreğime
Hiç değilse
Hak ettim, derdim
Böylesine gam yemezdim
Şiirler oldu hep arkadaşım, sırdaşım
Şiirlerim, o isyan dolu haykırış
Kalem ile işlediğim, sabır dolu nakış
Kimi, seni anlattım
Saçını okşamaya, yüzüne bakmaya
Kıyamadığım vefasızım, seni yazdım
Kimi, siz, iyi Gün dostlarını
Ve
Unutma, dedi bana şiirlerim
Aydınlığa çıkınca, karanlığı
Doyunca, açlığı
Unutma, dedi
Güzel günlere gelince, yaşanan zor günleri
Dar gününde bırakıp gidenleri
Unutma, dedi bana şiirlerim
Unutma ki
Unutmak, gaflet uykusudur
Unutmak, namerde pusudur
Bir gün güneş elbet doğar, dedi bana şiirlerim
Unutma ki mürekkepte siyahtır
Gönül alır ise satırlar
O simsiyah harfler
Pırıl pırıl, apaktır
Ben dört duvar, ben hasret
Kalem beş parmak arasında hapis
Kasvet kasvet
Bir kara bulut gibi çökünce
Efkar ile ağlatan o his
Sakla isyanını yarınlara
Dur
Hemen teslim olma acılara
Şimdi yüreklere sevgi ek
Zamanı gelince biç
Ve o zaman
Benim için de bir kadeh iç, dedi bana şiirlerim
Sakla isyanını yarınlara
İtte onur olmaz
Gülüp yüzüne bin söz dökseler de önüne
Güvenme sahte dostlara, dedi
Unutma
Yaşananları yalnız mısralarda bırakma
Unutmak, gaflet uykusudur
Unutmak, kalleşe pusudur
Ve
Söz ver kendine
Her şeyden, herkesten önce
Söz ver kendine
İnsana dost kendisidir yine
Unutma
Unutma, dedi bana şiirlerim....


 

Gül yüreklim,

Hep baharlarında nefes aldım.

Hep güneşi gördüm ıslak kirpiklerinde.

Hep mutlulukları soludum sevginde..



Acılarını, gergef işler gibi

Yüreğimin solgun köşelerine motifledim.

Çünkü umut fakiri acıların,

Yarınlarımın müjde kokan çiçekleriydi.



Suyum, ekmeğim

Nefesim, azığım oldun hayat yolculuğunda.

Baktığım her yerde,

Çiçeklere adanmış bir gülüştün sen.

Gözyaşlarımla aktığım nehir ,

Yokuşlarda soluduğum

Yürek kaleminin en güzel şiiri oldun sen..



Yağmur damlası olup

Bereket türküleriyle düşerken sen,

Yüreğini açan bir toprak olurum ben...

Gül yüreklim,

Ayazlar, gözlerimi üşütmeden

Her gözyaşınla öp solgun can evimi...



Bengisuyu olup,

Rüzgârla sessizce tomurcuğa inerken sen,

Ben, güneşte titreyen yaprak olurum.

Her düşüşünde dudaklarınla öp

Üşüyen nefesimi gül yüreklim.



Korkularımda sığındığım limandın sen.

Mutluluk olup aktığım,

Şiir olup gözlerine ağladığım candın sen...

Sağırlaşan akşamlarda,

Alev alev yandığım bir sevdaydın sen.



Lacivert okyanuslara uzanan umuttu gözlerin.

Yaralı yüreğimi dayadığım uçurumdun sen...

Türkülerde büyüttüğüm çocuğun,

Acılara serilmiş dilsiz umudun,

Mutluluğa adanmış sevgisiydin sen...



Ah gül yüreklim,

Bir sabah uyanırsan baharlara,

Acılarında ıslanmış dudaklarınla öp yüreğimi.

Bırak, acıların benim tek mirasım olsun.

O kangren olmuş sancılarını ser yüreğime.

Öyle bir ser ki ;

Güneşi, gölgelerde seven bir çınar gibi

Acılarında bile sevginle mutlu olayım....

Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?

 

Güneş çoktan doğdu.
Uyanmış olmalısın.
Saçlarını tararken beni hatırladın, değil mi?
Öyleyse ayrılmadık.
Sadece özlemliyiz ve bekliyoruz.

 

Zamanı hatırlatan her şeyden nefret ediyorum.
Önce beklemekten.
Ömür boyunca ya bekliyor ya bekletiyor insan.
İkisi de kötü, ikisi de hazin tarafı yaşantımızın.

 

Bir çocuğun öce doğmasını bekliyorlar,
Sonra yürümesini, konuşmasını, büyümesini
Zaman ilerliyor, bu defa para kazanmasını,
Kanunlara saygı göstermesini,
İnsanları sevmesini, aldanmasını, aldatmasını bekliyorlar.

 

Ve sonra ölümü bekleniyor insanoğlunun.
Ya o? Ya o?
İnsanlardan dostluk bekliyor, sevgilisinden sadakat,
Çocuklarından saygı ve bir parça huzur bekliyor,
Saadet bekliyor yaşamaktan.

 

Zaman ilerliyor, bir Gün o da ölümü bekliyor artık.
Aradıklarının çoğunu bulamamış,
Beklediklerinin çoğu gelmemiş bir insan olarak
Göçüp gidiyor bu dünyadan.

 

İşte yaşamak maceramız bu.
Yaşarken beklemek, beklerken yaşamak
Ve yaşayıp beklerken ölmek!

 

Özleme bir diyeceğim yok.
O kömür kırıntıları arasında parlayan bir Cam parçası.
O nefes alışı sevgimizin, kavuşmalarımızın anlamı.
O tek güzel yönü bekleyişlerimizin.

 

İnsanlığımız özleyişlerimizle alımlı,
Yaşantımız özlemlerle güzel.
Özlemin buruk bir tadı var, hele seni özlemenin.
Bir kokusu var bütün çiçeklere değişmem.
Bir ışığı var, bir rengi var seni özlemenin, anlatılmaz.

 

Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam;
Seni özlediğim içindir.
Beklemenin korkunç zehri öldürmüyorsa beni;
Seni özlediğim içindir.
Yaşıyorsam; içimde umut varsa,
Yine seni özlediğim içindir.

 

Seni bunca özlemesem; bunca sevemezdim ki!

 

Hasretinle Yaşıyorum

Hasretinde bazen yağmur olup

Geçeceğin yollara gül tohumu ekiyorum

Sen ise ;

Ayaklarınla yüreğime bassan bile

Yüreğimin acıdığını düşünme.

Ben , her adım attığında,

Yüreğimden öptüğünü farzederim.

 

Hasretin çöker hüzün bulutlarıma...

Yüreğine düşen her damla,

Kurumuş güllerin yüreklerine " hayat " olur.

Ben, sana ağladıkça

Güllerin daha güzel açar,

Bilirim.

Ben, sevdana yandıkça

Baharlar hep gülüşlerinde konaklar.

Hissederim.....

 

Yüreğin, aldığım nefes olmuşken,

Toprağa sarılan sarmaşık gibi

Geceye uzanan ışık gibi

Hasretinde bile " sana " sarılıyorum.

Aldırmıyorum hasret yağmurlarına,

Yokluğunda bile yaşıtıyorum seni.

Sakın üzülme sen;

Ben; seni sevdikçe nefes alıyor,

Seni özledikçe yaşıyorum

Ben sana hayat dedim ...

 

Beni mutsuz edemezsin. Başaramazsın bunu. Çünkü ben sana  hayat  dedim sevgili. Öldüremezsin bizi. Üzemezsin beni. Kendini öldürmeye yeltendikçe ben seni  bende  büyütmeye devam edeceğim. Sen devam et kendinin katilin olmaya. Sen yüzünü kapattıkça umuda ben seni  sende  doğurmaya devam edeceğim. İnatla, sabırla. Çünkü sen cansın bende..Yüreğine dar ağaçları kurmakta kendin kadar özgür, ben kadar rehinsin hayata. Durma kanat dudaklarını. Sonra da tuz bas üzerlerine. Ama başaramayacaksın beni hüzünlere gelin etmeye. Başaramayacaksın çünkü sen bana aitsin. Öldüremezsin beni. Üzemezsin sevgili..Çünkü sen köklerime hayat verdin. Sökemezsin beni senden. Atamazsın içimdeki seni. Şimdi devam et kaldığın yerden. Öldürmeye devam et kendini. Güya sadece kendini öldüreceksin..Hayır hayır. Sen bir kez öperken toprağı dudaklarından, ben sensizlikte bin kez ölümü prova ederim gözlerimde. Sana öldükçe çoğalırım ben, çoğaldıkça büyürüm sende..

 

İçinde yeşeren  umut  filizlerini köklerinden kopar. Kan revan olsun ellerinden. Yüreğinden sızsın karanlıkların. Adressizliğini fırlat yüzünü. Ama benden  seninle  yaşadığım hiçbir an`dan mutsuzum cümlesini duymayı bekleme. Çünkü ben sana  umut dedim. Yüzünü sök yüzünden. Kov mutluluk sözcüklerini limanlarından. Mutlu olacaksan, ezik durmaktan övünç duyacaksan devam et. İçinde biriken tüm savaşlara başlamadan yenilgileri kabul et. Ama ben sende yaşarken  beni  mutsuz edemeyeceksin. Başaramayacaksın sevgili.Ben yaşarken ölmeyeceksin. Kendini öldürmene izin vermeyeceğim.

 

Ben bir masala  kahraman  olmak için gelmedim. Sana inat gitmeyeceğim. Sen  kendinden  uzaklaştıkça sana  sen  kadar yakınlaşacağım. Sen kendinden vazgeçtikçe ben  sen  olacağım. Hadi dur ölümün besmelesiz safına. Gir kimsizlik şehirlerin küfür kokan sokaklarına. Aydınlık yüzünü vur karanlığa. Uykusuzluğunu kemirsin içinde adım miktarı mutluluklar. Sana diyorum sevgili. Öle-mez-sin. Kendini öldürmene izin veremem. Sendeki  seni  öldürebilirsin lakin sendeki beni öldü-re-mez-sin..Çünkü ben sana  hayat  dedim..Çünkü ben sana  umut  dedim..

 

Şimdi bırak içindeki yavan sorguları/ savaşları. Yetmedi mi kendini asmaların ? Yetmedi mi kendini yerden yere vurmaların ? Çok fazla şey istemiyorum senden. Adımın kapladığı yer kadar mutlulukları kendine bağışla ne olur. İki dudağının boşluğuna birkaç umut cümlesini bırak. Hadi adından ötesini hiçlik bildiğim duraklarda ölmeme izin verme. İliştir beni aynalarındaki gülümseyen yanına. Bir uçurum boşluğu yüreğin. Sendelesen de düşme sakın. Düş-me..Düşersen de sol yanıma düşür sol yanını..Bir ölüm sessizliği hüznün. Üşüsen de ölme sakın. Öl-me. Öleceksen de beni de götür yanında. Tek kişilik mezara sığar değil mi yüreğimiz ?

 

 

Beni bu kadar mutlu etmişken

Başını eğe-mez-sin.

Seni  sana  bırakmıyorum..

Öle-mez-sin.

Bite-mez-sin..

Çünkü sen ben`sin..

Ben de sen...

 

Ne yaparsan yap..

Beni mutsuz edemezsin.

Ölümü daya dudaklarıma,

Karanlığı yama kıyılarıma.

Ama beni üze-mez-sin

Çünkü ben seninle mutluyum..

Sen yaşarken,

Beni mutsuz göremezsin..

Çünkü ben sana  hayat  dedim.......

------------------------------------
Gell.. Unuttur Bana Seni..
 

Ve gittin...
Öncesini düşünmek istemedigim sonrası ise meçhul
Bir aşktı yaşadığımız...
Ve aşk bitti...
Giderken geride bıraktığın,içinden seni de almayı unuttuğun
(Bir kalp



Biraz hasarlı,ürkek,bir o kadar da beceriksiz...
(S)eni unutmayı bile beceremedi bu kalp...
Aşk bitti...
(S)ensiz uyuyamadığım geceler,karanlıktan korktuğumda
Çevirdigim numara,
(S)abah kalktıgımda huzur verici sesin yok,
Gözlerin yok...



Dedim ya gittin...
(S)en gittin gideli bu ilk ve (s)on mektubum (s)ana...
Artık seninleyken yazdığım şiir ve mektupları düzeltiyorum
Ve düzeltecegim...
(S)eni (s)eviyorumları '(s)eni ne Çok (s)evdim' yaptım,
Meğer ne çok (s)eni (s)eviyorum yazmışım,(s)eni öpüyorumları '
'(S)eni özlüyorum ' yaptım...



Yaptım da bir '(s)eni unuttum' yapamadım...
'(S)eni unutmalıyım'da kaldı hep...
(S)eni unutmalıyım...!!!
Ve gittin...
(S)adece bitti dedin...
Fazlasına gerek yoktu zaten...
Herkes anlamak istediğini anlardı degil mi...???




Ama inan hiçbir şey anlamıyorum...
(S)ana lanetlermi yağdırmalıyım,
Yok(s)a yolun açık olsun mu demeliyim...???
Yok bu çok fazla,dilerim Allah'tan bensiz gittiğin
Hiç bir yol açık olmasın...!!!



(S)ensiz aldığım nefes nefes değilken,
Ben(s)iz aldığın nefes nefes olmasın...
Yok bu da çok fazla...
Ben kıyamam ki (s)ana...
Ben (s)adece geride bıraktığın bu beceriksiz kalp için
Yalvarıyorum...
GEL UNUTTUR BANA (S)ENİ.

 

      

son defa dokundum,                                                                  ellerine,                                                         ilk gün,ki gibiydi,                                                  yüzüme bakmadığına mı yanayım,                                                         çekip gittiğinemi,                                                   anlamı olmalıydı her gidişin,                                                              sen susuyordun,                                                    anlamsızlaşıyordu her şey,                                                                         ben susuyordum,                                              sense kendini dinlemekle yetiniyordun,                                              neyin pazarlığıydı aklındaki,                                                      çıldıracak gibiydim,                                                      gözlerin bitmez bir kahkahanın çığlıklarıydı,                                         neyin zaferiydi bu,                                                        basitliğin,mi.                                                        asil,liğinmi.                                               anlamış değildim.                                         ve öfke ikiye katlanıyordu içimde,                                           içim,içimden kopuyordu,                                               olduğu yerde. hani gittin ya, neler götürdün hayatımdan, yada hayat senden neler götürdü. olasılık dışı bir kavram, sen çıkmazlarda, yel kayadan ne götürür, taş yerinde ağırmış, bak ben yerimde kaldım,  sen ortasında bir soğuk rüzgarın,     her geçtiği yerde , çarparak birşeylere hissetmiyor değilim acıularını. ama acılar benim değil, yanında götürdün bendeki seni.

 . 

ZAMAN BEKLEYENLER İÇİN YAVAŞ

KORKANLAR İÇİN HIZLI YAS TUTANLAR İÇİN UZUN SEVİNENLER İÇİN KISA

AMA SEVENLER İÇİN SONSUZDUR!!!!

Sizi tatlı kılacak kadar yeterli mutluluğunuz olsun,

güçlü kılacak kadar acı deneyiminiz, insan kılacak kadar üzüntünüz,

ve sizi mutlu kılmaya yetecek kadar umudunuz olsun

aşk bir kelebek gibidir

bir gün aşk ile arkadaşı yolda karşılaşırlar..

aşk arkadaşlığa sorar ben senden daha candanım sen niye bu dünyada varsın??? arkadaşı cvp verir

sen gittikten sora bıraktığın gözyaşlarını silmek için.. 

Hasret Seni Özlemek Nedir Bilir Misin? Bilemezsin. Cünkü Sen Hiç Sensiz Kalmadin çorak Toprak Suyu Nasil Özlerse, Toprak Altinda Tohum Nasil Bahari Beklerse; Iste Öyle

Özledim, Öyle Bekledim Seni.

Bitmeyecek Bu sevda hayatın küskünlüğü yüzümüze vurmayacak.

İçimiz acıyla dolmayacak bu aşk bitmeyecek

Dertler bizden,sen,ile,benden uzak duracak.

Kimse ayıramıyacak bitiremeyecek.

mutluluğumuzu Bu aşk acıyı tatmayacak.

Yüreklerimiz suskunluğunu vurmayacak

Derdi,kederi görmeyecek bu tutku Ölümle'de sonuçlanmayacak.

 Gün geçtikçe büyüyecek,ebed'e dek.sürecek hiç Bitmeyecek...

SEVEN İNSAN , AYA BENZER; GÜNEŞ OLMADIĞINDA YALNIZ BIRAKMAZ SEVDİĞİNİ.  BİR PARÇA OLSUN YANSITIR GÜZELLİĞİNİ... SEVEN İNSAN, SICAK OLUR; GÜLDÜĞÜNDE ISITIR YÜREKLERİ, ÜZÜLDÜĞÜNDE SIZLATIR. SEVEN İNSAN, BAĞLI OLUR; HER AN FARKLI YAŞAR GÜZELLİKLERİ VE YENİDEN KEŞFEDER SEVDİĞİNİ... SEVEN İNSANIN YÜREĞİ AĞIRDIR; NE TAŞIMAYA GELİR YAŞAM BOYU, NE DE EĞİLİP BIRAKMAYA SEVGİ İLGİYLE BAŞLAR , HOŞLANMA İLE DEVAM EDER, AŞK İLE SONSUZ OLUR , ÖLÜMLE SON BULUR   İnsanlar vardır yaşantımıza birkez girince artık yerleri bellidir yüreğimizin en özel yerinde ağırlarız onları, yitirmekten korktuklarımızdır,ulaşmaya çalışırız tadımlık yakınlıkları sonsuzlukla taçlandırmak için çaba gösteririz olmaz,yaşamın raslantıları yanlış ayarlanmasından hükümlü olduğumuzu belki hiç bilemeyiz  İnsanlar mükemmel değildir. Mükemmel olan ilişkilerdir, ve bu ilişkileri mükemmel kılmak ancak mükemmel anlayışa sahip olan insanlara aittir. Güven verilmeden alınamayacağı gibi ,sevgi de verilmeden alınamaz. Ama aşk... Onu kendin bile engelleyemezsin. Ben seni , sen yokken de yaşarım diyecek kadar tutkulu ve özverilidir!! Aşk Aşk dediğin nedir ki ? Tenden bedenden sıyrık Çocukların içinde Yaşadığı bir çığlık Aşk dediğin nedir ki? Histen nefesten varlık Umutsuzluk içinde Karanlığa son ıslık         aşk bir kelebek gibidir sen onu yakalamaya çalıştıkça o senden kaçar artık yorulmuşsundur aşkı yakalamaya çalışmaktan tam pes dediğin anda o güsel kelebek gelir  ve omzuna konuverir AŞKI ARAMAYA GEREK YOKTUR NASIL OLSA O ENİNDE SONUNDA SENİ BULUR              Sen Özlemek Nedir Bilir Misin? Bilemezsin. Cünkü Özledim, Öyle Bekledim Seni.                 Bitmeyecek Bu sevda hayatın küskünlüğü yüzümüze vurmayacak. İçimiz acıyla dolmayacak bu aşk bitmeyecek Dertler bizden,sen,ile,benden uzak duracak. Kimse ayıramıyacak bitiremeyecek.mutluluğumuzu Bu aşk acıyı tatmayacak. Yüreklerimiz suskunluğunu vurmayacak Derdi,kederi görmeyecek bu tutku Ölümle'de sonuçlanmayacak. Gün geçtikçe büyüyecek,ebediyet'e dek.sürecek hiç Bitmeyecek...                                      Dünyada olamadığım anları mahşere bıraktım ben, Ben seni bu dünyalık mı sevdim sandın? Ölüm'müş,terk edilişmiş umurumda değil,gelme istersen. Nasılsa bir gün hayat biletimi kestiğinde, Kavuşma vakti olacak benim için ölüm. Dudaklarımda ki acı tat? Yoksa acı bir tebessüm mü olacak sana ulaşmayı beklemek? Ne yazık hiç bilemeyeceğim.    Acıyı görmek mi istiyorsun? Gözlerime bak! Sen uzakta çok uzakta Bensiz bir yaşamın anlamsız günlerini yaşamaktasın, Benim gibi.    Seni seviyorum, Gerçeğin ta kendisi bu iki kelime, Sırf dudaklardan çıkması istenen değil de İçimde taaa içimde senin için atan bir kalbin feryadı, Haykırışı bu sevdiğim. Sana ulaşamasam da, Biliyorum ki zavallı kalbim Sana ait her şeyi saklıyor en gizli yerlerinde Kanlı ve uykusuz gözyaşlarımın Her gece aynalardan süzülmesi gibi acı veriyor uzaklarda oluşun. Biliyorum beni sevdiğini Acıyı tattığını da benden uzaklarda Ama hiç bana sana ait bir şeyi vermedin? Acı tek taraflı olsaydı, Ne yürek dayanırdı ne yaşamın bir anlamı olurdu. Ama yokluk kötü sevdiğim.Bir beden olmak isteyen yüreklerde ayrı ayrı yaşamak kötü.   Sana her fırsatta koşmak isterken beni durdurmaların, Yüzüne hasret kaldığım günlerde Beni ısrarla kırışlarını hiç anlamış değilim. Eminim yine okuyunca bu şiirimi büzeceksin dudaklarını Ve eminim ağlayacaksın. Ağlamak seni ben yapar sevdiğim Ve beni sen yapanda içimde senin için yanan bir kalple yaşamak. Her gün Üsküdar’da oturup kendimi dinlerim Oysa konuşan sendin hep benimle, Ne martıların vapurlara takılışı, Ne işportacıların bağırışıydı fark ettiğim. Ben denizi seyrederken gözlerinde boğulmayı sevdim. Yosun tuttu gözyaşlarım sensizliğin dalgalarında. Gözlerim ve ben her Üsküdar’a inişimizde Bir gün seninle bir bankta oturup Sadece ve sadece hiç konuşmadan gözlerine bakmak istedik. Kaç zamandır bir hüzün dolaşıyor odamda. Duvarlar bir şeyler söylüyor sanki Adım adım yok oluşumu izliyorum Her batan güneşin karanlığı getirmesiyle. Sabahlara kadar uykusuz gözlerimle uzaklara, karanlıklara bakıyorum mütemediyen Kayan her yıldızda tek bir şey diliyorum? Ve Senin için yalvardığım namazlarda secdeye kapanıp Rabbime ettiğim dualarım, Tuttuğum dilekle aynı olması ve sonra umudumu yitirmeden Rabbimin bir bildiği var deyip Kabul olmadığında dualarımın Tekrar tekrar yalvarmalarım.    Seni okyanusların diplerinde Bir midyenin içinde ki İnciyi görme ihtimalimin olmadığı gibi kabul ettim aşkım Ve seni hiç ulaşılamayacak dağların zirvesinde Koklayamayacağım bir çiçek olduğunu fark ettiğimde Tek bir şey düşündüm? Dokunamadan tenine, Öpemeden öpülesi dudaklarını mahşere erteledim vuslatı. Ben o kargaşada ne yaparım bilmem ama İnsan mahşerde sevdiğiyle beraberdir derler Seni seviyorum meleğim.    Acımasız olan ne sensin ne de ben, Bize gümüş tepsiyle sunulan hüzünlü bir hayat sadece Ve kabul etmesi zor olan bu ayrılıklara katlanmak sanırım. İnsan yaşamın değerini Yüzü ve kalbi güldüğünde anlıyor Anlıyor ki ölüm sadece toprağa girmek değil Ve nefesi kesilene kadar yaşadığı her şeyin Gözlerinin önünden geçmesi değil. Ölüm sensizliğin sadece yaşarken verilen cezası sevdiğim.

.

 

 

sana neden şimdi demeyeceğim

sende biliyosunki vedalar zamansızdır
Yine bir gece ve yine baş başayım kendimle,

 işte yine seni bulup kaybettiğim yerdeyim.

İnsanın bir şeylere karar vermesi ne kadar zor;

ya seni içime gömmeli
ya da artık içimden söküp atmalıyım.

Ama her ne olursa olsun susmalıyım.
Hangisi daha zor, hangisi daha acı?

 Gerçekten gitmeli miydin, yoksa
kalıp yanımda savaşmalı mı?…

Bir yol arıyorum kendime,

bulduğum tüm yollarsa sana çıkıyor…

Kapanmalı artık gözlerim.

Sonsuz bir karanlıkta tek başıma yürümeye devam etmeliyim…

Yürümeliyim ardıma bile bakmadan,

yürümeliyim parçalayarak değerleri ve sevgileri,

yok ederek yaşadığım tüm zamanları…

Nasılda acımasız zaman.

Nasıl da yüceltmiştim seni gözümde.

Tutup kendi ellerimle koymuştum en yükseğe,

sonra keyifle izlemiştim yüceliğini.
Ama yine ben bitirmeliyim.

Tutup kollarından indirmeliyim olduğun yerden.
Ya da seni ölene kadar yaşatmalıyım içimde…..

Ne kadar zor bir karar..


Bir yanım:

“Bir daha kimse, hiç kimse onun kadar çok sevilmeyecek”,
derken, bir yanım sakin, sessiz…
Zaman geçiyor, acım dinmiyor. Kapanmıyor yaralarım..
Tükenirken ben,aklımda bir tek sen…

Görüyor musun, yine konuşuyorum ama sessizce
Sizce bir ömürde kaç hayat yaşanır?

   
 

Toprağa,sulara vuran pırıl pırıl güneş,
karlı dağları aşıp geldi
çok uzaklardan.

Şimdi, aşkın kör eden ışığını
saçıyor etrafa,
inatla.

Işıgın rüzgarla hiç bitmeyen dansı
hayat buluyor küçücük dünyamda.
Kupkuru bir dal yeşeriyor,
tomurcukları seninle çoğalıyor tam zamanında...
Ve tam zamanında dedirtiyor insana yaşam.
Umudun,
aşkın,
sevdanın...
Hayallerimin bayramı bugün...

Şüphelerin,
karanlık gölgelerin,
tek başına soğukların,
bir ölü gibi yanlızlığın
bittiği gündür bu gün..

Bak KELEBEKLER uçuşuyor...

 

 

  

Nefesinde baharların soluduğunu ?
Bilir misin her gece
Yetim kuşların yüregine dolduğunu ?
Bilir misin her gözyaşınla
Topraktan yeni filizler doğduğunu ?
Uzaklar da birinin   her gülüşünde
Hayata sımsıkı tutunduğunu
Bilir misin ey yar ?
 GİTTİN… 

 

 

 

Ellerimin arasından kayıp giden
Gençliğim mi , sen misin bilemedim
Azrail başucumda , nöbette beklerken
İstediği canım mıydı, sen miydin bilemedim..

Binbir darbe vursan da şu zavallı gönlüme
O gitti , gidiyor diyemedim
Hep ben saftım , hep ben taptım..
Yalancı aşklara veda edemedim ..!!

Keskeler sarmıs büsbütün hayatımı
Eyvahlar var yine basrolde..
İşte yine gittin , yine terkettin..
Hayallerimde bile geri döndüremedim.. 

  

Ey yar gidiyor musun...?

 

oysa öyle çok alışmıştım ki... farketmiyor musun...
kokun iliğime işlemiş.. GiTMe...


Yar gidiyor musun?
GiTMe...içimde bir korku var...


bu ayrılık değil demen neye gebe?

 ne gelecek bu kara günlerin ardından..?
güneşli günler mi...hayır..!

yağmur, çamur, sel bundan sonrası..!

ayrılık değil deme...
GiTMe...ayrılık olur bir adım sonrası...


Biliyor musun?
Böyle baslar ayrılıklar ...


yar..gidiyor musun..?GiTMe...


bu sefer duy feryatlarımı..

arkanı dönüp rüzgarlar estirme...
bir adım daha atarsan kötü olacak sonum... gitme...


Gel biraz; kokunu bırak,
Baharımı al; soguktur oralar ...


hadi vazgeç bu deli sevdandan..! üşürsün, kırılırsın...
kokun benden başkasına yaramaz aldanırsın..ağlatılırsın..GiTMe...

düşme düşümden..ezme yüreğimi..GiTMe...


Aglıyor musun?
Aglama; hayırlar ugurlar ...


gidiyorsun...bana arkanı döndün yar..!

bana sırtını dönüp bir adım daha atabildin..!!
yıkılmadın hem de..dağlar gibiydin..

geçip gidebildin..

gözlerime bakarken benden vazgeçebildin...
yolun açık olsun..uğurlar olsun..


Gurbete giden döner mi dönmez mi
Belli degil bilirim
Ben bir karaagaç gölgesi buldum
Cebimde ümitlerim  

 susuyorum bak.konuşan acılarımdır.

Bir ölünün yalnızlığındadır yüreğim
Yalnızlığın acısını koynumda taşırım
Firak olmuş,vuslat olmuş fark etmiyor artık
Sustum!Acılarım konuşuyor Yalnız…

Ayrılıktan payımı aldım,şahdamarlarım kesik
Kırık bir mızrak olur bedenim
Adının Sen olduğu her şiiri bıraktım ben
Ruhumun dinmeyen nedametlerini yağmur sonralarına sakladım

Yağmur yağdığında neden sadece yüreğim ıslanır ki!
Güneş çıktığında neden ısıtmaz yüreğimi
Yoksa Katranımsı Bulutlara mı vuruldum ki
Sustum!Acılarım konuşuyor Yalnız…


Sen hiç yüreği yalnız kalanı gördünmü?
Kararsızlık Buhtanından nasibini alanı
Umutları sabırla aşılayanı…
Boşlukları zamanla dolduranı,yüreği yalnız kalanı gördün mü!

Suküt Lehçemdeki kelimelerin yokluğuna takılı
Yalnızlığımın girdabındaki yüreğim şimdilerde
Azad olunmazmıyım,sen azede edersen
Ruhumun dinmeyen nedametlerini yağmur sonralarına sakladım

Ey can
Aylardan eylül
Sokağım sensiz ağlamaklı olsa da
Ben senin için yıldızlardan
Sızılar topluyorum...
Durmadan koşuyorum ardından
Usulca...



Ey can
Mevsimlerden sonbahar
Enteresan! Ama ağaçlar yaprak dökmüyor
Su sızmıyor pınarlardan...
Bulutlar küsmüş bize...
Belli ki
Kızmışlar gidişine...
Korkusuzca...


Ey can
Hüzün kokuyor saatler
Yüreğim hüzün kokuyor
Hüzün kokuyor sokaklar
Eylül hüzün salıyor
Oysa ellerim eylüle müştak
Eylüle aşık oluyor
Yalnızca



Ey can
Akrep yelkovandan kaçıyor
Yelkovan kendinden kaçıyor
Eylül bitmesin istiyor dakikalar...
Faydasızca



Ey can
Mevsimlerden sen
Aylardan eylül...
Susamış olsak da düşlere
Olsun... kimin omuzu yenik düşmedi ki
Özlemlere...
Özlemler ağırca!



Ey can
Bak toprak susamış sevgiye
Yağmur sevgiye susamış
Güneş kendini yakmış ne diye...
Ay ve yıldızlar sevgisiz kalmış!
Bu hareket nereye?
Yavaşça!




Ey can
Bırak ağlasın alem...
Bu kadar gözyaşı temizler mi bunca kiri
Günahları yazmaya hangi kalem
Güç yetirdi.. kırıldı... her biri!
EY can! Gözlerin neden
Ağlamaklıca!

 

Bir tek adın kaldı dudaklarımda,
Bir de gözlerimde hatıraların...
Hani dik duracaktık acıya,
Hani aynı yürekle gülüp
Aynı gözlerde ağlayacaktık sevdaya...
Şimdi yalnızlığın ipi geçti boynuma.
Yokluğun yükledi sırtıma...
Bir tek acıların kaldı gözyaşlarımda..
Güneşi bile ağlatacak acıların..
Oysa ben yemin etmiştim,
Acıların icin sırtımı semer bileceğim diye.
Söz vermiştim,
Sensiz ölmeyeceğim diye...
Şimdi sensizlik duruyor başucumda..
Şİmdi ayazlar yüregimi sorguluyor
Ayrılığınla yüzüme vurduğun kapımda

 

 

 

Ne tuaf değil mi?
İçimi acıtanda sendin
Acımı dindirecek olanda
"Ya öldür beni"dedim
Ya da ğit benden
İçi bulanık bir sevdanın ucunda
Seni kaybettim.
Aldırmadın aldırmalarıma
Bir gecede yakıp yarini
Şafaklara sattın ihanetini
Küllerime basanlar bile utandı yaptığından
İşte soluk bir ömrün son nefesi
Benden
İçimden
Terkediyorum

 

Artık Bir Hikayedir Bende Sarmaşıklanan Hüzün

 

Ne vakit düşsen aklıma;

Mezmur okuyan bir çocuk oluyor yüzüm…

Kalbinin güneydoğusuna düşmüşüm…Tepemde kurşun döküyor yıldızlar

Süngü takılı namluların arasında,hep geri çevriliyorum uygulama noktalarından

Sınırları tel örgülerle çevrili bu sevdada,kaçak geçişler arıyorum yüreğine…

 

Kalbinin güneydoğusunda üşüyorum..bunca yangına rağmen..

Yoğun bir kar yağışı gibiydi sana olan sevdam..

Karlar altında..kapanan köy yolları gibiyiz işte…

Kaç masum çocuk öldürdük biz soğuktan..

kaç küçük kız okula gidemedi bu beyaz afet yüzünden..

Ah yaar kalbinin güneydoğusunda ,kar yağıyor saçlarıma…

 

Seni soruyorlar durmadan!!

Sorguya götürülen gözleri bağlı bir zanlı gibi kapkara düşüncelerim..

Ellerim bağlı..

Nereden geleceği kestirilemeyen darbelere,savunmasız duruşlardayım…

Ah Yaar !..Dardayım..

Yokluğun ihaneti kamçılıyor sırtıma…Filistin askısı acılarında ..

Koparırcasına ısırıyorum dilimi…adın çözülmesin diye dudaklarımdan…

 

Kumpastayım!..

İspiyoncu kuşlar yuva kurmuş gözlerime..

Nereye kaçırsam gözlerimi,seni ele veriyor bakışlarım...

(s)aklan içimde Yaar !..

 

Periyodik acı seansları sonrası ,

karanlık bir odada baygın buluyorum kendimi...

Duvar dibi bekleyişlerim başlıyor yine...

Nerdesin

Gece sen ve ben...
 
Ilık bir sonbahar akşamında yazdan kalan son rüzgarların arasında buldum seni.Öyle güzel bakışın vardıki ufuklara,
rahatsız edemedim öylece uzaktan seyre daldım seni.Hayatın tüm yorgunluğunu senden alan denize ve sana baktım
saatler boyu.Sırtını dayadığın o kaya parçasında kendimi buldum biran.Ayaklarını denizin serinlerine bırakmıştın.Ara sıra denize vurdurup kendi aksine bakıyordun dakikalarca.
Güneşin batmakta olan kızıllığı öyle güzel vurmuştuki saçlarına biran esen rüzgarda alev alev yanıyor gibiydin.
Seni kaybetmemek için güneş bile yavaş yavaş batıyordu.Sessizliği bozan tek şey rüzgarin tellere çarparak çıkardığı o gitar
sesiydi.
Ve ben sırtını dayadığın o kaya..Saatlerce seyrettim seni..
Yanımdaydın uzansam dokunacaktım yanlız tenine.Üzülme burdayım demek için haykırasıya bağırasım geldi.
Ama bozamadım sessizliğini..
Kendini bırakıp o derin nefes alışından hissetmiştim benimde orda olduğumu bildiğini..
Sonra bir ara ayağa kalktın.Beni bırakıp gideceksin diye ürperdi içim..Ama öyle güzel duruyordunki kızıl güneşin önünde,
dahada arttı hayranlığım.Şimdi dalgalar bile diz çökmüştü önünde ve sen o sessiz güzelliğin tanrıçası olmuştun aniden..
Hani bir elini kaldırsan sanki gök yarılıp binlerce melek gelecekmiş gibiydi.Dağılan saçlarınla sen tıpkı bir rüya gibiydiniz..
Bozulsun ve bitsin istemedim bu gece..
Kendini bulduğun belliydi.Gözlerindeki o derin bakışlara gizlediğin arzular sanki çağlayan gibi akıyordu geceye..
Martıların sana yaklaşırken saygıyla sustuklarını gördüm.Diz çöken dalgalarla konuşurken ellerinin sıcaklığı ile dokundun denize..
O an yakamozlar bile kıskandı seni..Ve ben yine sustum.
O an deniz olmuştum çünkü.Avuçlarında akıp giden su olmuştum.Öyle ılık öyle duygu doluyduki ellerin o dokunuşunda buldum kendimi..
Buğulu gözlerinle baktığın dokunduğun deniz bendim artık..
Ne yana baksam sen olmuştu gecem.Yerde sen gökte sen denizde sen rüzgarda sen..Hep sen.
Ama sırtını dönüp hareketlendin biran.Galiba yine yanlız kalacaktım ve sen gidecektin.
Sonra rüzgar olup kulaklarına fısıldamak istedim..Gitme..Gitme meleğim.
Duyduğunu biliyordum ve durdun..Yine o kayaya oturup başını yıldızlara çevirdin.
Görmüyordun ama her yanında ben vardım..
Milyonlarcasına baktığın yıldızların arasından el salladım sana..
İşte o kayıp giderken dilek tuttuğun yıldızda bendim..Ben o gece sen olup damla damla akmıştım tenine..
İki beden yanyana olupta sadece bakışlarda hissetmek ve yaşamak bu olmalıydı.Hiç konuşmadan ama hayatı anlatarak.
Nasılda gelip geçmiş zaman..
Ufukta siyah yerini alaca karanlığa bırakırken uyandım gözlerinde..Aynı kayada geçen zaman ikimiz içinde durmuştu sanki.
Saatler dakika olmuş sanki hiç yaşanmamıştı o gece..
Ve sen kalkıp gittin güneşin doğuşunu selamlarken tüm hayat..
Belkide sende bitsin istemedin ama gittin..
Ve ardında damla damla ağlayan yağmurları bırakarak..
 
ALTAY FATİH KANCAN

Bir gün şayet camsız çerçevesiz penceresiz
Bir gün ben, çadır bezi bir perdeden
Günlerin toz-toprak şarkısını çırparken
Can evimin önünden geçersen,
Bir gün şayet boynumda yem torbası hayallerim asılı
Bir gün şayet saman çöpü bir sokak dişlerim arasında
Can evinin önünden geçersem
Anlatırım nasıl nerde
Bir ulu çınara takılı bir kuyrukluyıldız
Bir yeşil telaşta çırpınan ışığımız
Anlatırım nasıl nerde...
Sonra eğilir kulağına derim: Bekle
Çocukken kaçırdığım uçurtma dönsün gelsin
Hele çarpsın bu çerçi yükü şehirlere,
Hele ürksün fincancı katırları!

 

Can Yücel



 

Kime ne desem
Boyuna kendimi dinliyordum eski yağmurları dinliyordum

Düşünmeden biliyordum deniz ılıdı
Dökülen çelik katı
Yürüyenler yanyana

Yüzümü güneşte dinlendirsem
Dağın dağ olduğunu bilsem ovanın ova ağacın ağaç
Kurtulurdum

Çok köprülü sular gibi git git bitmedi
Boyuna kendimi dinliyordum eski yağmurları dinliyordum

Saat sekizi geç vurdu
Giden gitmiş hüznü ayaklandırmak boşuna
Düşünmeden biliyordum


 

İçime damlayanlar

 

Raylar

Düğümlenen yollar, tren

Bir gün

Ümit etmediğim bir gün

Alıverecekler seni benden.

Neler götürdüğünü bilmeyecek

Düşünmeyeceksin.

Belki döneceksin

Düşerken yıldızım bir selvi gölgesine

Belki de ömür boyu bekleteceksin.

İlk çiğdemle gel

Ne var ki dünyada

Kaybedip bulmaktan güzel?

Demesi kolay ama

Öylesine yanıyor ki içim

Bir garip çöl yolcusu gibiyim.

Doymak için susuzluğuna

Seni yudum yudum değil

Damla damla içeçeğim.







Ne zaman birkaç satır seni yazmak istesem, Dilim tutulur sanki maziye dalar gözüm, Kelimeler yetersiz inan ki boş ne desem, Dilim tutulur sanki içimde kalır sözüm… Oysa sen dolu kalbim sen varsın her anımda, Can diye dolaşırsın damarımda kanımda, Ama gel gör tam seni yazacak zamanımda, Dilim tutulur sanki içimde kalır sözüm… Sana seni anlatmak bana bir düş bir rüya, Sensizliğin tarifi kelimelerle riya, Seni düşünüp seni yazacağım ya güya, Dilim tutulur sanki içimde kalır sözüm… Kalem yabancı bana o an tanımaz teni, Bir fırtına koparıp kenara atar beni, Demek istediğim şu ne zaman yazsam seni, Dilim tutulur sanki içimde kalır sözüm… Hangimiz suçlu aşkta hangimiz haklı olan, Fark eder mi gönüle hüzünse her gün dolan, Bak şöyle bir maziye bizdik dünde kaybolan, Dilim tutulur sanki içimde kalır sözüm… Nasıl üstüme gelir anılar görsen nasıl, Bitmez hasretin ile gecem boyu hiç fasıl, Diyeceğim çok ama kelamım yok velhasıl, Dilim tutulur sanki içimde kalır sözüm…


SELDA


Sende Herkes Gibisin

duydum ki benden bihaber
destanını yakıyor muşsun ayrılığın
nafile dolanmış kalbine artık
________________kör düğümlü kararın
sırra kadem basacakmış azimli ayakların
demini vuracakmış sokaklara ayrılığın
kor mu olacak yani şimdi
__________________hasretle yanan dudaklarım
plan da yapıyormuş zatıma misilleme yanlısı aklın
idam fermanımı verecekmiş dudakların
bilirsin evet cancağızım ne yazık ki bilirsin
_______________elim kolum dünden bağlı
son arzumda olsa yine o da sana sevdalı

ip boğazıma asılsa
idam sehpasına dikilse bedenim
ağzımda bir tek kelime
___________________yine sen

___gitme/sen
_____etme/sen

geç kalan aklım bugün misafir bana
yazık ki o fırtınaların rüzgarında
tir tir titredi bedenim
iliklerimde ise ateş
ben yine muallakta

bataklıkmış aslında
tasvirimdeki berrak misalsiz sevgim
ne farkın var ne tahtın
______________sıradan bir insansın
ne de ben bir vakit
düşler ülkesinde basa basa çimenlere
______________kundurasız dolaştım

biliyorum
________anladım

lal oldu sözcüklerim kısıldı sesim nefesim
seraplara daldığım kalbimdeki tek eşim

sen de
____herkes
_________gibisin.

Adını adımla yazdığımdın Bir adın olmalı Alfabelere sığmayan Satır satır düşmelisin Gırtlağıma Olmalısın dilimde dua Kirpiklerimin süngüsü düşmüş bakışlarında Nazlı nazlı salınan Uykularımda en güzel rüya Bir yüzün olmalı Melekleri kıskandıran Bir sesin olmalı Rüzgarın eteklerine tutunup gelen Ellerin olmalı Tuzunu okyanuslardan alan Bir yüreğin olmalı Cenneti gıptayla baktıran Olmalı bir ismin Ağaçlara kazınıp kalan Dillerde dolanıp duran değil Saçlarıma dokunan Yazmalıyım adımla hece hece Ve Gün seninle doğmalı Akşamlardan geceye..

Gözlerine bakmak huzur veriyor
Bakışınla sanki beden eriyor
Gülüşün Can Özüm bir ömre bedel
Yüreğim mutluluk huzur deriyor

Söylediğin sözler umut saçıyor
Karamsarlık benden birden kaçıyor
Gülüşün Can Özüm bir ömre bedel
Yüzümde sanırsın gonca açıyor

Sevgim nehir olur Özcan’a akar
Sanma başkasına dönüp de bakar
Gülüşün Can Özüm bir ömre bedel
Senin aşkın beni yaktıkça yakar

Nur der “Seni sevdim, feleğim şaştı”
Engel tanımadı hepsini aştı
Gülüşün Can Özüm bir ömre bedel
Sabırla bekledi sana ulaştı

Bir ömür ayrılmaz artık elimiz
Sevgi sözcükleri söyler dilimiz
Gülüşün Can Özüm bir ömre bedel
Aktıkça coşacak sevda selimiz

Unutulsun gitsin geçen dünümüz
Yayılsın dünyaya sevda ünümüz
Gülüşün Can Özüm bir ömre bedel
Ağustos ayında mutlu günümüz

Bitti O Sevda

 

Bitti o sevda kesildi çığlıkları martıların

Su gibi bitti, suya karşıt gibi bitti

İtti kıyıyı adına deniz dediğimiz birşey

Unuttuk ikimiz de her türlü yetinmezliği

Kaybetti kumarda gözlerim

Kaybetti kumarda gözleri.

 

Bir kuru rüzgarlandı göğüs boşluğumuzda sanki

Uzaklaştı ağaçlar birbirlerinden

Yakınlaştı ağaçlar birbirlerine

Yani her soluk alıp verişimizde bizim

Bir mekik gibi kalbin

Bir mekiki gibi kalbim

İşleyip durdu bu yitikliği yeniden.

 

Ne kaldı

Farkında mısın bilmem

Gündüzler..

Gündüzler biraz azaldı.


 

Ayrılık Çanları

 

Martı çığlıklarında duydum

Ayrılık çanlarının çaldığını

Öyle içten haykırışları vardı ki

Ağlamam diyen gözler

Kan çanağına dönerdi

En acısı ayrılık sebebinin

Ne olduğunu bilmememdi

 

Daha dün;

Yarın görüşürüz Aşkım diye

Ayrılmadık mı şu köşe başında

Yoksa dün değil miydi?

Önce ki gün müydü acaba

 

Yok, yok o kadar uzun zaman olmadı

Çok olsa, dayanmazdı kalbim ayrılığa

Gözlerinin kahvesi daha karışmamıştı

Karanlığa,

 

Aniden geldi ayrılık kararı

Oysa ben ne hayaller kurmuştum

Gelecek günlere dair,

Olmadı, dayanmadı kahve gözler

Mutluluk coşkusuna

Alışmıştılar belli ayrılık acısına

 

Ayrılık kararını sen verdin

Ben sadece sustum

Evet,

Belki hayatımda ilk susuşum

Şaşırmak gerek

Ama şunu öğrendim ki;

Sana, sen gibi yar gerek

 

Derdim ya,

Sana olan sevgim beni götürür diye

Götürmedi inan,

Köşe başına bile...

Nasıl bırakırım

Dört elle sarıldığım hayatı

Bir vefasız beni terk etti diye





Bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bin kez budadılar körpe dallarımızı
bin kez kırdılar.
yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz
bin kez korkuya boğdular zamanı
bin kez ölümlediler
yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

ALTAY



 

Bir gün buğulu gözlerinle derin mavilere daldığında nedensiz dökülürse gözünden yaşlar.Saçlarının arasından deniz kokusuyla biraz hırçın eserse rüzgar.Bırak.! dökülsün yanaklarından inci gibi damlalar.Unutma!günahların kuytusunda birgün meleklerde ağlar..

ALTAY

Unutmak Ölmek Demekti

Geldiğinde,
Ayrılığın taze yarası kanıyordu
Yüreğimin küçük avuçlarında.
Hala gidenlerin numarasız bileti duruyordu
Öksüz sevdanın dipsiz uçurumlarında.
Hüküm giymiş kelimelerim susuyordu
Uykusuz gecelerin sabıkalı sabahlarında.
Korkuyordum aşktan,
Kaçıyordum sevdadan.
Zamana bir kere yenilmişten
Korktum seni delicesine sevmekten…
Ama yalnızlığın sokağından kaçıp
Gülüşlerine sığındım.
Ayrılığı satırlara gömüp
Yüreğinde yaralarımı sardım.

Sen gelmiştin artık.
Her şey daha güzeldi artık.
Seninle nefes alıyor,
Seninle yaşıyordum sanki.
Gülüşün “ güneşim “ olmuştu perdelerimde.
Gözlerin “ ateşim” olmuştu üşüyen tenimde.

Öyle güzeldi ki seninle her şey,
Pamuksu bulutların üzerine
Gözlerini çiziyordum küçük ellerimle.
Hasretimin rüzgarı ilişse de tenine,
Yüzüne güneşi seriyordum öksüz yüreğimle.

Yağmur yağıyordu kentime
Ayrılığını müjdelediğin saatlerde.
“ Seni severken gidiyorum “ deyip
Yalnızlığımı hediye ettin yüreğime.
Gidiyordun ,
Ben ardından ağlayamıyordum bile.
Susup kalmıştım bıçağın keskin yüzünde.
Gidiyordun,
Ve ben tek kelime bile söyleyemiyordum.
Ellerimle ördüğüm sevdamı
Ayrılığınla söküp gidiyordun.
Ve ben ardından ağlayamıyordum bile.

Sevdanda bir bahar göremeden gittin.
Mevsim bahar olsa da,
Sonbaharla anılacaktır ömrüm.
Her şeyi zamana gömüp gittin.
Ben ise ,boynumu yalnızlığa büküp
Yalnızlığında kanadım durdum.
Bedenimden yüreğimi söküp
Yokluğunda kelimelerimle sana sustum.
Tek bir cümle kurmadım gidişine.
Hiçbir zaman suç giydirmedim sevgine.
Gitmeliydin…
Ve bir sabah çekip gittin.
Ardında beni,
Ardında Elif'imizi mevsimsiz unutarak.
Gittin bizi sensiz bırakarak..

Şimdi uzaklarda bir yerdesin.
Gün gelecek adımı unutacaksın.
Gün gelecek,
Hiç yaşanmamış deyip
Sevdamı kibritsiz yakacaksın.
Hakkındır sevgili,
Unutabilirsin beni.
Bana ait her şeyi de yakabilirsin sevgili..
Ama bana seni unut deme..
Ayrılığına kurşunları örüp
Ölüm olsan da ömrümün,
Bana seni unutmamı söyleme..
Çünkü biz seninle hayat kadar yalan,
Ölüm kadar gerçektik.
Ölüm kadar gerçek sevgili….


Gittin ama ben hala sendeyim.
Sen beni unutsan da sevgili,
Ben sana inat ,
Yokluğuna inat yaşatacağım seni.
Çünkü benim yazgımda
Benim kitabımda,
Unutmak; ölmekti sevgili.
Unutmak, ölmekti…

Konuşsam Sessizlik Sussam Ayrılık

resmin rehindir gurbetimde gurbetimde sesleri aşındırmış kimliksiz bir kasaba ve senin kederini ıslatan o yağmurlar rehin alnı özlemle dağınık bir akşam getirdim sana sar, büyüt ellerinle, konuk et sıcaklığına konuk et kanatları kanatılmış kuşlar getirdim sana... ve akşam, bir kez daha saçlarını topla ve dağıt sesini rüzgârlara “bir of çeksen karşıki dağlar yıkılır” çekmiyorsun! akarsuları imrendiren yüzün de sabahçı kahveler de biliyor görüşmeyeli yorgunum yıkık kentler kanadı sevinçlerimle görüşmeyeli ya sen nasılsın adım, adresim durur mu defterinde? şimdi siirt´te koyun kokulu bir gecedeyim beynimde iklimsiz papatyalar ve kuşatılmış bir akşam duruyor penceremde sokakların gün batınca neden boşaldığını ve yüreğimin neden kabardığını bilmiyorum konuşsam: sessizlik/gitsem: ayrılık sonra kıpırtısız yasladım göğsümü boğulmuş güne al bu çağrıları sulara göm, o uzak sulara gurbetini rehnetme özlemimde…

Sen Aşk Nedir Bilmezdin

sen aşk nedir bilmezdin gülüp geçerdin sevgilere uzaktan simdi geniş bir bahçedir kalbin sevgiden, güzellikten, aşktan   simdi iri gözlerin arzu dolu yakan, özleten bir şey ellerinin sıcaklığı gitgide eksiliyor bakışlarında yüzün gecen aşksız günlerin bıraktığı   bir çeşme var aramızda goruyor musun tadılmamış hazlar serin sularda şimdi bahçende açan bir gül geceler şimdi gözlerin en güzel uykularda   boynun beyaz mı beyaz, çıldırtası, öldüresi sacların daha parlak, daha bir kapkara her akşam bir ay doğuyor kirpiklerinden koşuyor ayakların şafaklardan şafaklara   artık aşk dolu söylediğin şarkılar durmadan bir buğu yükseliyor sesinden en çılgın sevdalara çağırıyor dudakların heder olmuş, uzun yıllar ötesinden   içkilerin tadı değişti artık dünya, o köhne ve eski dünya değil sımsıcak bir ekmeği paylaşıyoruz seninle bu bir gerçek, hayal değil, rüya değil   şimdi ümitlerimiz halkaları bir zincirin bir başka haz başlıyor biri bitti mi bana askı sen tattırdın, sen öğrettin oysaki sen aşk nedir bilmezdin

 

Ben seni sevmedim, geceler boyunca düşünmeyi hasret kalıp özlem çekmeyi hüzünlü bir şarkı söylemeyi ...sevdim... Ben seni sevmedim, ayrılık acısı ile savrulmayı rüzgarla deli tay gibi koşmayı yağmur yağarken sokakta ıslanmayı ...sevdim... Ben seni sevmedim, yanarken yüreğimi hissetmeyi gözyaşlarımla ateşi söndürmeyi buram buram aşk ile tütmeyi ...sevdim... Ben seni sevmedim, boş kaldırımda çaresizliği boynuma doladığım kimsesizliği fırtına öncesi gözlerimde ki sessizliği ...sevdim... Ben seni sevmedim, yıktığın hayalleri yeşertmeyi pes etmeden umuda yürümeyi hayata inatla gülen içimde ki çocuğu sevmeyi ...sevdim...

Mutlu Ol

Mutlu Ol   Sımsıcak damlıyor yanaklarımdan ayrılık Ayrılıktan da zor gelir insana bazı şeyler Bıraktığın birçok hatıra sağda solda toplanmadım Unuttuğun bir fotoğraf var bakmaya doyamadığım Aşık olmak nedir diye bir merak vardı içimde Toz duman bir ateş oldum aşkı buldum sen diye   Mutlu ol yeter ki! Gittiğin yerde benden sonra gelen yıllar Seni benden alsalar bile. Mutlu ol yeter ki! Gittiğin yerde benden bir parça aşk olsun Katre olsun yeşil gözlerinde.

Söz Dinlemez Yüreğim

Mısralar düğümlenir,boğazımda Çaresiz, Üzgün... Buruk bir şarkısın sen, dudaklarımda. Cama vuran, yağmurun her sesinde, ...yürüdüğüm yollarda, Baktığım her mavide, Büyülü düşlerimde... İlle de sen! Yine de sen!... Ağlar durur yüreğim; Çaresiz, mahsun... Ağlar durur; Çaresiz, üzgün... Toprak , nasıl muhtaçsa yağmura. Bende, sana öyle muhtacım yar! Duy sesimi!...Duy!... Vurgun yemiş yüreğim, İflah olmaz zaten. Tutturup durmuş, sen diye!... Söz dinlemez... Taviz vermez... İlle de sen!... Yine de sen!...Diye.

Adı Olmayan Sevdalara...

Seni söylemek şiir olsa her dize kapanırdı ayaklarına, Her kelime sabah olup dans ederdi pencerende, Ümitler yaşardı çok eskilerden Mutluluk alkışlardı sessizliğin içinde Sanki başka bir mevsimin sözcükleriyle Dudaklarımdan gitmezdin şiir gibi... Seni söylemek şarkı olsa her köşeye sızardı soluksuz nağmelerin, Yanağıma değerdi azat edilmiş hasretin Delikanlıca sarılırdı sol yanıma isimsiz sevişmelerin... Senin dudaklarınla öperdim hüzünleri alnından, Tenindeki son dokunuşuma ezberletirdim sevgimin ezgilerini... Seni söylemek deniz olsa yalnız gemilerinin limanı olurdum, Işgal ederdim bütün kıyılarını akşam kızılı bakışlarımla, Hazan susuşlu yıldızları kavuştururdum dalgalarına, Islak saçlarımı örterdim üstüne Öperdim usulca martı kanatlı umutlarını Senin gözlerinde saklardım kum tanelerinin mahremliğini, Dalardım derinlerine Sırlarını verirdim Vurgun yemiş sevgilerin... Ve seni sevmek ertelenmiş düşlerim olsa Gecelere yürürdüm gözlerinle, Hiç uyanmamak üzere Uzanırdım mehtabın kollarına.

Dört Aşk Şarkısı

Dört Aşk Şarkısı -I- Senden ayrılıp sonra Kavuşunca bu büyük güne Gördüm, görmeye başlayınca Herkesi neşe içinde. Ve o akşam vaktinden beri Bilirsin ya, hangisi Dudaklarım daha bir güzel Ve ayaklarım daha bir çevik şimdi. Daha yeşil ağaçlar dallar ve çimen, Duyumsayınca böyle Ve su daha hoş serin Üstüme dökününce. -II- Bana neşe verince sen Düşünüyorum da bazen: Şimdi ölebilirim diyorum işte Ve hep mutlu kalırım böylece Ta sonsuza dek. Sen yaşlanınca sonra Ve hatırlarsan beni Görünürüm yine bugünkü gibi Ve bir sevgilin olur senin de Hala gencecik biri. -III- Yedi gülü var dalın Altısını yel alır Biri kalır geriye O da bana adanır. Yedi kez çağırırım seni Altısında gelme kal Ama yedincisinde söz ver Tek bir sözcükle gel. -IV- Bir dal verdi sevdiğim Üstünde sarı yapraklar. Yıl desen,geçer gider Sevdaysa yeni başlar.

BACIMA...

Kupkuru toprakta kuru tohumu
Bitiren bir ilahi güç var bacım
Cümle meyveyi vaktinden vaktine
Yetiren bir ilahi güç var bacım

Yer ile göğü hiç yoktan yaratan
Bunları rengârenk süsle donatan
Bütün canlılara rızık dağıtan
Rezzak olan ilahi güç var bacım

İnsanı imtihan için gönderen
Bütün mahlûkatı emrine veren
Bilmiyorsan söyledim işte, öğren
Her şeyi yaratan bir güç var bacım

Çeşit çeşit çiçekleri açtıran
Yağmur yağdırıp suyunu içtiren
Kanat verip kelebeği uçturan
Doğaya can veren bir güç var bacım

Aşk ile uçuyor gökteki kuşlar
Aşk ile inliyor dağdaki taşlar
Aşk ile akıyor gözdeki yaşlar
Aşkı kalbe veren bir güç var bacım

Sıkı sıkı sarıl O’nun dinine
Allah’ın Resul’ünün sünnetine
Girdiysen ol- Resul’ün ümmetine
Sana senden yakın bir güç var bacım

Doğruyu söylüyorum inan bana
Atmayasın sözlerimi yabana
Anladıysan sen, anlat başkasına
Her şeye yön veren bir güç var bacım

Elbet bu dünya bir gün son bulacak
Yaptığın her şey bir bir sorulacak
Müslüman’san hesap kolay olacak
Affetmeyi seven bir güç var bacım

CENK

 

 BACIMA... Kupkuru toprakta kuru tohumu Bitiren bir ilahi güç var bacım Cümle meyveyi vaktinden vaktine Yetiren bir ilahi güç var bacım Yer ile göğü hiç yoktan yaratan Bunları rengârenk süsle donatan Bütün canlılara rızık dağıtan Rezzak olan ilahi güç var bacım İnsanı imtihan için gönderen Bütün mahlûkatı emrine veren Bilmiyorsan söyledim işte, öğren Her şeyi yaratan bir güç var bacım Çeşit çeşit çiçekleri açtıran Yağmur yağdırıp suyunu içtiren Kanat verip kelebeği uçturan Doğaya can veren bir güç var bacım Aşk ile uçuyor gökteki kuşlar Aşk ile inliyor dağdaki taşlar Aşk ile akıyor gözdeki yaşlar Aşkı kalbe veren bir güç var bacım Sıkı sıkı sarıl O’nun dinine Allah’ın Resul’ünün sünnetine Girdiysen ol- Resul’ün ümmetine Sana senden yakın bir güç var bacım Doğruyu söylüyorum inan bana Atmayasın sözlerimi yabana Anladıysan sen, anlat başkasına Her şeye yön veren bir güç var bacım Elbet bu dünya bir gün son bulacak Yaptığın her şey bir bir sorulacak Müslüman’san hesap kolay olacak Affetmeyi seven bir güç var bacım
 

CENK 
 

 

ÇOK SEVİYORUM   Bugün de sensizim içim acıyor Yokluğunda inan uykum kaçıyor Gözlerdeki hüzün ateş saçıyor …… Sadece seninle ben gülüyorum …… Sana nasıl desem çok seviyorum Sanma yokluğunda yüzüm gülüyor Hayalin her gece uykum bölüyor Uyanınca yoksan yürek ölüyor …… Sadece seninle ben gülüyorum …… Sana nasıl desem çok seviyorum Senden ayrı kalmak canı yakıyor Yürek dinlemiyor sana akıyor Sanma başkasına dönüp bakıyor …… Sadece seninle ben gülüyorum …… Sana nasıl desem çok seviyorum Arada bir ara tesellim olsun Yüreğim seninle mutluluk dolsun Kavuşmak hayalse bedenim solsun …… Sadece seninle ben gülüyorum …… Sana nasıl desem çok seviyorum

 

 

Yokluğunda ki Sen

Yine yalnız değilim her zamanki gibi Bu Uzakdoğu gecesinde yokluğunlayım Aramızda yirmibeşbin kilometre Sen kıştasın ben yazdayım Sen bir yarısında dünyanın Ben öte yarısındayım Yine de bırakmıyor ellerimi yokluğun Daha da bir gönlümcesin Varlığından bin kat güzel O yalımsal çıplaklığın yalaz yalaz Ve en gizlerden konuşurken ellerin İçimden gelmiyor mektup yazmak demeden Sevişiyoruz yirmibeşbin kilometreden

 

Gitme Ruhum

Gitme ruhum... Sen yokken hicran düşer bu şehre Gitme sevgim.. Sen yokken tutsak düşerim bir isyan gecesine Ölürüm.. Sen yokken.. Ket vurur şehir ışıkları söz vermiş bir aşka.. Bilmem,bilemem.. Ferin aydınlatır mi içimi bir daha.. Kaybolursun puslu rüyaların ardında Gurura yokuş sevdalarda...

EĞER BİR GÜN

Eğer Birgün   Eğer birgün ağlamaklı olursan, Beni ara. Seni güldüreceğime söz veremem, Fakat seninle birlikte ağlayabilirim. Eğer birgün uzaklara kaçmak istersen, Beni aramaktan korkma. Seni durduracağıma söz veremem, Fakat seninle birlikte kaçabilirim. Eğer birgün kimseyle konuşmak istemezsen; Beni ara… Sessiz olacaðğıma söz veririm. Fakat… Eğer birgün ararsan ve cevap bulamazsan ... Hemen beni görmeye gel ... Bil ki sana ihtiyacım vardır.....

 

Seni Görüyorum Düşlerimde...

Seni görüyorum düşlerimde   Yanımdasın; Ellerini tutuyorum sımsıkı Gözlerine bakıyorum sıcacık İçim ısınıyor senin yanında Sanki kuşlar bizim için şarkı söylüyor Dans ediyorlar etrafımızda Başımı omuzuna dayıyorum; Sarhoş olmuş gibiyim Başım dönüyor Bulutların üzerinden izliyorum dünyayı Seninle dünya o kadar güzel görünüyor ki gözüme İnanamıyorum... Hiç uyanmak istemiyorum Bu büyünün bozulmasından korkuyorum belki Masmavi bir deniz uzanıyor önümüzde Yanımda sen varsın düşlerimde Soğuk, boş ve karanlık bir odada uyanıyorum sonra Bakıyorum ama yoksun Kalbim kanıyor Canım çok yanıyor Hasretin altın saplı hançer olmuş Saplanmış yüreğime ölüyorum.... Başım dönüyor aşkım Gözlerim kararıyor Zaten sensiz karanlık değil miydi? Nefes alamıyorum aşkım Sensiz hiç nefes almadım ki Hasretin öldürüyor beni Çok canım yanıyor bir tanem Kalbimi söküp atmak istiyorum Bu acı dinsin diye Onda da sen varsın yapamıyorum Ruhumda, bedenimde,yürüdüğüm yolda, Gördüğüm her şeyde Duyduğum her sözde sen varsın Düşüyorum bir tanem Artık sensizliğe dayanamıyorum Avutmuyor hayalin Sıcaklığın olmayınca Üşüyorum,ölüyorum...

ÇÜNKÜ SEN YOKSUN

Çünkü Sen Yoksun   Gül solarsa bilki bende solarım gül eğerse boynunu bilki bende eğilirim gül hayata küsmüşse bilki bende küserim çünkü sen yoksun hayatımı sana adadım sen benim yaşama kaynağımdın senle yaşar senle ölürdüm sen olmadığın için yaşamak neye yarar seninle yaşatırdım gül bahçemi seninle sulardım güllerimi güller sen varken yaşardı ama şimdi yoksun neye yarar ki sen olmayınca yaşamak güller ölüyor,çünkü su veren yok güller ölüyor,çünkü onları seven yok güller ölüyor,çünkü sen yoksun Hayat senle başlar senle biter                         VAZGEÇİLMEZİM

 

Bir Aşk Şarkısı Yazmak İsterdim Senin İçin

Bir aşk şarkısı yazmak isterdim senin için Unutulmasın ebediyete kadar Sensiz geçen anılarım gibi hazin Ve aşkımızla yüklü olsun mısralar. Bir aşk şarkısı yazmak isterdim senin için Sığdırsın içine bütün güzellikleri Semanın maviliğini ve sonsuzluğunu sevgimizin Ve bitsin Seni Seviyorumla cümleleri. Bir aşk şarkısı yazmak isterdim senin için Yalnız söleyebilelim sen ve ben O şarkıdır ki ılık bakışlarında gözlerini Gölgeler halinde dile gelir. Bir aşk şarkısı yazmak isterdim senin için

 

BİZ BERABER ÖLECEĞİZ

Biz Beraber Öleceğiz. Sen Bilsen De ,Bilmesen De Göz Bebeklerimde Kalacaksın Bir De Kalbimde. İster İstemez Götüreceğim Seni. Bozuk Yollara Aldırmadan. Zaman Çabuk Geçer Bilirsin Gel Şimdiden Tut Ellerimi. Hiç Pişman Olmayacaksın İnan. Gönlüm Serilecek Ayaklarına. Taşları Bile Hissetmeyeceksin. Hadi Gel,Durma Aşk Seni Çağırıyor Beni Kul Etmiş Senin Yoluna Yüreğimin Acısını Vereceğim Ellerine Bir Can Borcum Vardı Yaratana. Bilse Almazdı, Çift Gideceğim Yanına Saklayacağım Seni Hep Göğsümde Artık Faydası Yok Direnmenin Nasılsa Geleceksin Bırak Biz Beraber Öleceğiz. Bunu Sen De İsteyeceksin

 

Sensizlik...

 

SENSİZLİK Yapraklar sallanır rüzgâr vurunca Yüreğim acıyor uzak durunca Özlemim geçiyor hayal kurunca …….Seni görmeyince yürek ağlıyor …….Hasretin bedeni her gün dağlıyor Karanlık olunca yıldızlar kayar Gözler uyku için resmini sayar Kalbimdeki sevgin yirmi dört ayar …….Seni görmeyince yürek ağlıyor …….Hasretin bedeni her gün dağlıyor Gökkuşağı bile mutlu etmiyor Sahte gülümsemem cana yetmiyor Hayalin gözümden bir an gitmiyor …….Seni görmeyince yürek ağlıyor …….Hasretin bedeni her gün dağlıyor

Avucumda Sevda Var

Avucumda Sevda Var    Rüzgar dudaklarıma iki damla yağmur vurdu. Bir çocuk aşkı ki, koca insanlar böyle sevmemiştir. Akşamüstü Arnavutköy'deydim.   ''Sevda'' diyorum, ''Sevda'' dedin mi gizli olacak ve çulsuz olacaksın ki değerini bileceksin, hissedeceksin. O zaman acısına da saygın olur.   İki damla yağmur, ardını bilmediğim karanlıktan dudaklarıma rüzgarın hediyesi. Cebimde yumruk elim. Yanıyor avucumda, yanıyor verdiğin mektup. Bütün bulutları seviyorum. Bütün insanları seviyorum.

Hangimiz Sevmedik

Hangimiz Sevmedik   Hangimiz düşmedik bu kara sevdaya Hangimiz sevmedik çılgınlar gibi Hangimiz bir kuytu köşe başında Bir vefasız için yol gözlemedi Herkesten bir anı saklar bu yollar Herkesin acısı, sevgisi kadar Güzelmiş, çirkinmiş ne farkeder ki Deli gibi sevmek ruhumuzda var Aşığın gözü kör, kulağı sağır Doğruyu, yanlışı ondan görmedi Yakıldı, yıkıldı yine de sevdi Ah o vafasızlar kıymet bilmedi

Hoş Geldin

Hoş Geldin   Şaşırmış mevsimler Yaz ortasında kar yangınları, kış ortasında güneşli meltem. Ak bir yıldız kaydı dolunayda, Yakamozunda mavi balık sıçradı, bir kelebek kondu avucuma, doğa şakalaştı sanki. Yıldırım düştü yüreğime, Felaket...   Başıma gelen en güzel felaket. Gece doğan güneş, gökyüzünde gözlerin, yıldızlar içindeki pırıltılar, Bebeğim, gece gözlüm. Hoş geldin dünyama.

Sen Yoksun Ya

Sen Yoksun Ya    Yoksun ya güneş doğmuyor Her şarkıda hüzün var Şiirler bile dost değil Her mısrada yüzün var Yastığımda hala kokun var Her tarafta yüzün var   Sen yoksun ya sanki yarım kalmışım Sen yoksun ya çıldırmış bunalmışım Sen yoksun ya hep bu şarkıyı çalmışım Sen neredesin...? ? ?   Ne hayallerimiz vardı Yar beni anlayacaktı Kar düştü umutlara Böyle mi olacaktı Korkuyorum yarınımdan Böyle mi olacaktı   Sen yoksun ya şimdi bomboş sokaklar Sen yoksun ya gözyaşım pişmanlık saklar Sen yoksun ya umurumda mı yasaklar Sen neredesin...? ? ?   Yoksun... Yoksun... Beni anlamıyorsun... Yoksun... Yoksun... Niye gelmiyorsun...? ? ? ?

Beklenen Sevgili

Beklenen sevgili vardır ya hani yıllarca yolu gözlenen bir ümitle hayata bağlayan, yaşama kaynağı isimsiz sevgili nice şiirler yazılır isimsiz sevgiliye nice övgüler... Bilinir ki; O geldiğinde gecenin zifiri karanlığı bile olsa güneş doğacak, güller goncayla dolacak. Her an hazırlıklıyızdır beklenen O sevgiliye bir gün gelecek ya habersiz gelecek ya elimiz boş olmamalı yüreğimiz gibi der hazırlıklı oluruz her an ve bir gün geliverir en umulmadık anda işte karşımızdadır gözleri gözlerinize mühürlenmişçesine Siz hazırsınızdır yıllarca beklemişinizdir gelsin yüreğime girsin diye tüm şiirlerinizde onu anlatmışınızdır hiç bilmeden ve işte O diyebilmişsinizdir bu yüzden ama ya O, O hazır mıdır bu sevdayı yüklenmeye, sizinle aynı yolda yürümeye, yeni bir güne kollarınızda merhaba demeye gelmiştir de, yolunu şaşırmış bir yaban ördeği gibi şaşkın ve çaresizdir belki de bir kırlangıç olmayı ister sizi tanıdığında keşke der keşke.... Altı aylık ömrüm olsaydı da bunu senle yaşasaydım öncesi ve sonrası olmasaydı ama... söyleyemez ki size O,bir yaban ördeğidir yolunu şaşırmış iyi ki de şaşırmış ama... Sürüye geri dönmelidir hiç istemese de öncesi bırakmaz ki peşini boş ver dese kalsa sizinle siz sevdanızı bulduğunuza sevinir O, geç bulduğuna yanar İmkânsız aşk derlerse de bunun adına kaderdir aslında ve isyan etmediğiniz onca yıl sabırla beklenenin imkansızlığı sizi de kahreder, O’nu da ve bir şarkı takılır dilinize bir bahar akşamı rastladım size ve derinn bir ahh çekersiniz

Seni Düşünüyorum

Seni Düşünüyorum   Dün yalnızca seni düşündüm; Bır umut adasında aradım seni Tek başımaydım ve ada sonsuzdu bana Gözyaşlarımla besledim düşlerimi Hediyem vardı ellerimde sana Bugün yalnızca seni düşünüyorum Gözlerini yüreğimde ağırlıyorum Nefesini tenimde hissediyorum Bir senle hülyalara dalıyoruym Şimdi sana kalbimi verıyorum Son nefesimi verirken İnan sadece senim DÜŞÜNÜYORUM..

Belki Gelmem Gelemem

Sen istinyede bekle ben burdayım İçimde köpek gibi havlayan yalnızlığım Çünkü ben buradayım karanlıktayım Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git Çünkü elimi kestim beni kan tutuyor Şarabım bütün ekşi suyum soğuk Yanımda olmadın mı seni daha bir çok seviyorum Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git Yüzünü ıslatmadan ağlayabilir misin Yarı geceden sonra telefon ettin mi hiç Karanlık adamlar hüvviyetini sordu mu Ben senin olmadığını arıyorum Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git Bana ait ne varsa hepsi seni korkutuyor sana ait ne varsa Hiçbiri benim değil Belki ölmek hakkımı kullanıyorum Belki gelmem gelemem 5 dakika bekle git Belki gelmem gelemem 5 dakika bekle git Attila İlhan

Adımla Nasıl Berabersem

hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların bir dakika bile çıkmıyorsun aklımdan koşar gibi yürüyüşün karanlıkta bir ışık gibi aydınlık gülüşün hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların uzak uzak yıldızlarla çevrilmiş kainatın karanlık boşluklarında akıp giderken zaman adımla nasıl berabersem öylece beraberiz seninle her saat seninle her dakika seninle her saniye gönlümüz mutluluğa inanmış olmanın gururuyla rahat koltuğumuzun altında birer dinamit gibi kellemiz ve sonra her zaman her ölümlüye aynı şartlar altında kısmet olmıyan gerçekleri görmenin aydınlığı alınlarımızda hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın Attila İlhan

Bence Malumdur...

Dikenin kalbime battığı bir sonbahar günüdür sen elini bulutların içinde gezdirirsin bulutlar senin gözlerinin üstünde yürürler içini kurtlar kemirir bence malumdur buğulanmış camların arkasında masmavi yüzün senin ateşler içinde olduğun bence malumdur ellerin muhakkak çocuk elleridir hep kimsenin bilmediği türküler düşünürsün onlar neden daima okul türküleridir Süleymancıktan bahseder kara toprakta acık yeşil bir yıldız gibi akıp giden Süleymancıktan ve karınca yuvalarından bahseder ışıksız kömürsüz karınca yuvalarından gökyüzünde kızıl bir hilalin kaydığını görürsün sen ansızın gökyüzünde görünürsün gözlerinin rengi bence malumdur elinde değildir akşam serinliğinde üşürsün Eylül’den itibaren geceler hazindir uzundur sokaklar yorulur uykuya varıp gelirler sokakların üstüne bulutlar gelirler bulutların üstüne yıldızların gözleri gelir bir yıldız bir yıldızın ardınca gider yıldızların kayboldukları yer bence malumdur karanlıkta bir şeyler kopar dağılır uzaktan yabancı sesler duyulur sen elini bulutların içinde gezdirirsin elin hayallerimi dağıtır bilirsin sen elini bulutların içinde gezdirirsin

 

 

& SENİ SEVDİM &

Seni Sevdim   Gözlerinde başladı herşey Sen baktığında sevmeye başladım Önce seni Sonra seni deli gibi seven beni sevdim Oysa sevmezdim senden önce kendimi Artık seviyorum çünkü seni sevdim Gülüşünle devam etti herşey Gülmeni sevdim birde beni güldürmeni Önceleri gülmezdim ben sevdiğim Artık gülüyorum çünkü seni sevdim Nefesinle devam etti herşey Oysa mecburiyettendi nefes almam Nefes almayı sevdim seninle Çünkü seni sevdim Yaşamaya devam etmekti herşey Sen uzaktaydın ama benimdin Ben uzaktaydım ama senin Artık Yaşamalıydık bir şekilde Kavuşmaktı tek ümidimiz Yaşamayı sevdim çünkü seni sevdim

& SEN YOKSUN &..

Şimdi sen yoksun… Gözlerim arıyor gözlerini Yüreğim boşlukta asılı kalmış Sensizliğin acısı kırbaç olmuş Vuruyor acımadan senli duygularıma Öyle alışmışım ki… Yüreğime dokunuşlarına Öksüz kaldı Sensiz hayallerim Hani… Sarılırdın ya! Bana ağladığımda Şimdi yalnızlık sarıyor bedenimi Yarınlarımda… Korkularım cirit atıyor Arada kokunu getiriyor Kuzey Rüzgârları… İçim titriyor Sensizlik canımı acıtıyor Senden habersiz… İşte o an! Beynim itiraf ediyor Özlediğini… Siluetini görüyorum Kalbimin karanlık odalarında Sarmak sarılmak istiyorum Çılgınca… Yetişebilsem bırakmayacağım Ama ne mümkün Bir görünüp kayboluyorsun Ağlıyorum… Teselli ediyor kulağımda kalan sesin Susuyorum Anlıyorum ki… Seni çok seviyorum Ve… Seni çok özlüyorum

Canın Özü Sensin

Kahve gözlerinde boğulmaktayken Kurtardı biran da o bakışların Oysa tam kendimi soyutlamışken Hayata bağladı sarılışların Bir çığlık yükseldi çok derinlerden Duyulmadı bir türlü haykırışlarım Esen rüzgârın serinliğinde Yolunu da buldu kayboluşlarım Sen uzaklardan gelen sevgili Yaralı kalbimin sahibi oldun Birazcık sevimli çokta ilgili Mutluluk olarak yüreğe doldun Özlemiş duygular anlaşılmayı Senin sayende yine kendini buldu Közlenmiş acılar sarmışken beni Sevginle yüreğim ayakta durdu Ağlamaktan yosun tutmuş yüreği Sana kısmet oldu inan güldürmek Sevdan ile boş yüreğim şenlendi Bana düştü duyguları bildirmek Sen varsın yanımda inan mutluyum Yarınları düşünmek acı vermiyor Gelecek günlerden çok umutluyum Yüreğim hüzünleri kalbe sermiyor

Bir Çift Yürek

Ne zaman Ellerin ellerime değse Gözlerin baksa gözlerime Aşkından utanır Bakışlarımı kaçırırdım. Mavisi çalınmış martı Yere mahkum kartal gibi Ölüm misali zorlandım Alışmakta aşkına. İlk sevdiğim sen değildin Aşka mahkum serseriyim Ne aşkı bilmezlere Ne vefasızlara sevdalandım. Geceyi ıslatan gözler Deli gönül hep benimdi Sevmek yabancı değildi bana Sevilmenin meyvesini Tatmaya sunan senin ellerindi Kuralı koymuş yaradan Bir çift kanat çırpmalı Gökyüzünde uçmaya Bir çift ayak adım atmalı Menzile varmaya Ve bir çift yürek çarpmalı Ölümüne sevdaya...

 

Çocuksu Sevdiğim...

Sen benim yüreğimin çocuk kalan yanısın Damarım kesilse de hiç akmayan kanısın Benim çocuk yüreğim hiç senden vazgeçer mi? Tüm dünya sevdiğimi böyle bilsin tanısın Unutursun diyorlar inan ki ben şaşarım Sana kavuşmak varsa engelleri aşarım Benim çocuk yüreğim hiç senden vazgeçer mi? Özlemlerin çığ olur hayalinle yaşarım Gözlerim seni arar gece gündüz her yerde Senin tenin devaymış geçmeyecek her derde Benim çocuk yüreğim hiç senden vazgeçer mi? Rüyalara sorarım benim gül yüzlüm nerde Bitecek bütün özlem biliyorum sevdiğim Küçük bir dileğim var gerçekten istediğim Benim çocuk yüreğim hiç senden vazgeçer mi? Bir an önce gel bana budur hep dilediğim

DÜŞÜM

DÜŞÜM...   Sevmeyi de öğrendim acı çekmeyi de Azalan umutlarım oldu bir zaman Çaresizlik ve yokluklarla süsledim hayatı tektim Kocaman bir hücre beyaz ve tek pencereli olmayan gardiyan gürültüleri Aynı suçtan yatan yoldaşlarımın sessizliği... Sonra umut buldum kahverengi gözlerinde öğrenmiştim ya sevmeyi sana da öğreteyim istedim hemde sensiz yaşayacak kadar çok o kadar çok sevdim ki sensizlik kaderim oldu sustum... Usulca hücreme döndüm kapattım perdesini pencerenin Işığı görmeden seni düşledim Geri geldin...

Kimi Sevsem Sensin her şeyi terk ettim / ne aşk ne şehvet sarışın başladığım esmer bitiyor anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli dudakları keskin kırmızı jilet bir belaya çattık / nasıl bitirmeli gitar kımıldadı mı zaman deliniyor kimi sevsem sensin / hayret kapıların kapalı girilemiyor kimi sevsem sensin / senden ibaret hepsini senin adınla çağırıyorum arkamdan şımarık gülüşüyorlar getirdikleri yağmur / sende unuttuğum hani o sımsıcak iri çekirdekli senin gibi vahşi öpüşüyorlar kimi sevsem sensin / hayret in misin cin misin anlamıyorum

 

 

 

İÇİMDEN GELENLER
	Yine bir akşam üstü oturmuş düşünüyorum.Vakit dar ve çıkmaz
	Gönülüm çıkmaz kısır hevesler peşinde
	Beynim atıyor, kalb gibi ama düşünceleri
	Duraksıyorum birşeyler dökmek istiyorum
	Klavyenin üzerine.
	Nefsim patavatsız,Ruhum ise bir okadar dengeli
	Bir birinden ayırmaya çalışıyorum bunları
	Yol doğru yolcu şaşkın misali
	Deniz dalgaları gibi Benliğimi dövüyor isteklerim
	Avutuyorum kendimi tekrar başa dönüyorum
	Ne zaman uslanır bu gönül bilmiyorum
	hazin

 

 

Bu sayfada dakika saniye misafirim oldunuz .....